Te veel voelen heeft jaren gezorgd voor storm in mijn lichaam. Voor een wandelend hoofd, zodat het lichaam niet te veel hoefde te voelen. Ik bleef functioneren en toch was het regelmatig te veel. Echt omvallen deed ik niet, want dat was niet wat ik geleerd had.
Gewoon doorgaan was waar ik mij aan vast klampte. Mijn eigen behoeftes en verlangens waren ondergeschikt aan de gedachte over wie ik dacht te moeten zijn.

Totdat ik op een dag dacht…dit moet anders kunnen.
Ik ging op zoek en stapte in een opleiding voor Lichaamsgericht Coachen en daar leerde ik samenwerken met mijn zenuwstelsel. En zo ontstond er ruimte.
Ruimte waar het vele voelen ‘gewoon’ door heen kan. Mijn hoofd kwam tot rust en mijn lichaam werd stiller en stiller. Ik ben van een wildwaterbaan naar een meer kabbelende beek gegaan. 

Nu ben ik blij met mijn spectrum van voelen. Het maakt mijn leven rijker, veelzijdiger en soms nog steeds een wildwaterbaan. Maar ik weet nu hoe ik kan bijsturen of hoe ik mij mee kan laten voeren zonder dat ik kopje onder ga.